#007 geloof & twijfel

 

Geloof en twijfel

Geloof en twijfel, gaan die twee wel samen? Ik heb lang gedacht van niet. Geloof is immers de zekerheid van de dingen die je hoopt en het bewijs van de dingen die je niet ziet. Toch ben ik van mening dat geloof en twijfel bij het leven met God horen.

De eerste christen die nooit twijfelt moet ik nog tegenkomen. Als we eerlijk zijn kennen we allemaal weleens gedachten van twijfel. Wat doen we daar dan mee? Is daar wel ruimte voor in onze evangelische theologie die vaak gekenmerkt wordt door krachtige geloofsbelijdenissen en proclamaties. Ik krijg weleens de indruk dat we bang zijn geworden voor twijfel. We negeren de angst of overschreeuwen het door de juiste proclamatie uit de kast te trekken. Dat is dan een goed voorbeeld van krachtig doen. Als je dat maar lang genoeg doet raak je vanzelf ontmoedigd. 

Aan het begin van mijn werkzame leven, werkte ik bij een woningbouwverening. Van die periode weet ik mij te herinneren dat er huurders waren die steevast de blauwe enveloppen van de belastingdienst negeerden en ongeopend opborgen. Ze waren bang voor de inhoud.  Maar de inhoud van die envelop zal zijn uitwerking hebben, ook als je hem niet opent. En meestal komt die uitwerking dan dubbel zo hard aan.

Met twijfel is het net zo. Hebben we de moed om twijfel recht in de ogen te kijken? Om te erkennen dat het er is en om te besluiten dat het je leven niet zal gaan beheersen. Het zaad van twijfel heeft zijn uitwerking in je leven. Als je het onkruid niet onder ogen ziet maar negeert zal het de tuin van je hart overwoekeren en zal je op een dag vastlopen door teleurstelling.

Geloof is niet de afwezigheid van twijfel, het is het vasthouden aan Gods waarheid ondanks de twijfel.  

In Marcus 9 lezen we het verhaal van een man die zijn zoon bij Jezus brengt. De jongen werd vanaf jonge leeftijd gepest door demonen. De vader is radeloos en smeekt Jezus of hij zijn zoon kan helpen. Jezus antwoordt met de woorden: “Of ik iets kan doen, alles is mogelijk voor wie gelooft.”  De reactie van de vader is opmerkelijk: “Ik geloof, kom mijn ongeloof tegemoet”.

Deze vader erkende beide in zijn leven. Ja er is geloof en ja er is twijfel, omdat hij zijn zoon al zo lang heeft zien lijden en omdat hij net heeft gezien dat het zelfs de discipelen niet lukte om de jongen te bevrijden. Deze vader geeft ons een mooi voorbeeld. Ja Jezus, ik geloof dat U mijn zoon kunt genezen. En kom mijn ongeloof tegemoet, zodat ik niet toegeef aan de twijfel in mijn hart maar vast kan houden aan uw waarheid. 

Jezus is niet onder de indruk van de twijfel van deze vader. Jezus wordt ook niet belemmerd om een wonder te doen. Net als deze vader mogen wij leren om onze twijfels moedig onder ogen te zien en Jezus te vragen om ons hierin tegemoet te komen.

Ja maar, hoe zit het dan met de tekst uit Jacobus 1:6. Wie twijfelt lijkt op een golf van de zee. Wie twijfelt hoeft niet te verwachten iets te ontvangen. Lees de tekst eens goed en je zult zien dat dit niet is wat er staat. Het is namelijk niet de twijfel die ervoor zorgt dat we niets ontvangen, het is het aarzelend en onberekenbaar handelen als gevolg van de twijfel die ervoor zorgt dat we niets ontvangen.

Levend geloof wordt gekenmerkt door daden (Jacobus 2:26). De vraag die we onszelf mogen stellen is: ‘Zijn mijn daden het resultaat van mijn twijfel of het resultaat van geloof ondanks mijn twijfel?’

Krachtige mensen zijn geen mensen die geen twijfel kennen. Het zijn mensen die hun twijfels recht in de ogen aankijken en besluiten dat die twijfel niet zal bepalen wat zij doen! Krachtige mensen zijn mensen die eerlijk zijn over hun twijfels en ondanks dat vasthouden aan de waarheid van God

 

Please follow and like us:

One thought on “#007 geloof & twijfel

Comments are closed.